VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
abaluartais - abaluartades**
elas-eles-vocês
abaluartam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
abaluartaram - abaluartárom
Futuro
vós
abaluartareis - abaluartaredes
elas-eles-vocês
abaluartarão - abaluartarám
Pretérito imperfeito
vós
abaluartáveis - abaluartávades
elas-eles-vocês
abaluartavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
abaluartáreis - abaluartárades
elas-eles-vocês
abaluartaram
Condicional
ela-ele-você
abaluartaria
vós
abaluartaríeis - abaluartaríades
elas-eles-vocês
abaluartariam
Conjuntivo
Presente
vós
abaluarteis - abaluartedes
elas-eles-vocês
abaluartem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
abaluartasse
vós
abaluartásseis - abaluartássedes
elas-eles-vocês
abaluartassem
Futuro
elas-eles-vocês
abaluartarem
Imperativo
Negativo
nunca
abaluarteis - abaluartedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
abaluartarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) abaluartache
Pretérito Imperfeito :
(vós) abaluartávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) abaluartárais
Condicional :
(vós) abaluartaríais
Imperativo :
(vós) abaluartade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
abaluartai-la - abaluartade-la
elas-eles-vocês
abaluartam-na
Pretérito Perfeito
eu
abaluartei-a - abaluartei-na
ela-ele-você
abaluartou-a - abaluartou-na
elas-eles-vocês
abaluartaram-na - abaluartárom-na
Futuro
eu
abaluartá-la-ei - abaluartarei-na
tu
abaluartá-la-ás - abaluartará-la
ela-ele-você
abaluartá-la-á - abaluartará-a
nós
abaluartá-la-emos - abaluartaremo-la
vós
abaluartá-la-eis - abaluartarede-la
elas-eles-vocês
abaluartá-la-ão - abaluartarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
abaluartava-a
vós
abaluartávei-la - abaluartávade-la
elas-eles-vocês
abaluartavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
abaluartara-a
vós
abaluartárei-la - abaluartárade-la
elas-eles-vocês
abaluartaram-na
Condicional
eu
abaluartá-la-ia - abaluartaria-a
tu
abaluartá-la-ias - abaluartaria-la
ela-ele-você
abaluartá-la-ia - abaluartaria-a
nós
abaluartá-la-íamos - abaluartaríamo-la
vós
abaluartá-la-íeis - abaluartaríade-la
elas-eles-vocês
abaluartá-la-iam - abaluartariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a abaluarte
vós que
a abaluarteis - a abaluartedes
elas-eles-vocês que
a abaluartem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a abaluartasse
vós se
a abaluartásseis - a abaluartássedes
elas-eles-vocês se
a abaluartassem
Futuro
ela-ele-você quando
a abaluartar
nós quando
a abaluartarmos
vós quando
a abaluartardes
elas-eles-vocês quando
a abaluartarem
Imperativo
Afirmativo
abaluartai-a - abaluartai-na
vós
Negativo
nunca
a abaluarteis - a abaluartedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a abaluartar - ao abaluartá-la
tu para
a abaluartares - ao abaluartare-la
ela-ele-você para
a abaluartar - ao abaluartá-la
nós para
a abaluartarmos - ao abaluartarmo-la
vós para
a abaluartardes - ao abaluartarde-la
elas-eles-vocês para
a abaluartarem - ao abaluartarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a abaluartar - ao abaluartá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) abaluartache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) abaluartávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) abaluartárai-la
Condicional :
(vós) abaluartaríai-la - (vós) abaluartá-la-íais
Imperativo :
(vós) abaluartade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.