VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
abrotais - abrotades**
elas-eles-vocês
abrotam |ɔ|
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
abrotaram - abrotárom
Futuro
vós
abrotareis - abrotaredes
elas-eles-vocês
abrotarão - abrotarám
Pretérito imperfeito
vós
abrotáveis - abrotávades
elas-eles-vocês
abrotavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
abrotáreis - abrotárades
elas-eles-vocês
abrotaram
Condicional
vós
abrotaríeis - abrotaríades
elas-eles-vocês
abrotariam
Conjuntivo
Presente
elas-eles-vocês
abrotem |ɔ|
Pretérito Imperfeito
vós
abrotásseis - abrotássedes
elas-eles-vocês
abrotassem
Futuro
elas-eles-vocês
abrotarem
Imperativo
Negativo
nunca
abroteis - abrotedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
abrotarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) abrotache
Pretérito Imperfeito :
(vós) abrotávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) abrotárais
Condicional :
(vós) abrotaríais
Imperativo :
(vós) abrotade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
ela-ele-você
abrota-a |ɔ|
vós
abrotai-la - abrotade-la
elas-eles-vocês
abrotam-na |ɔ|
Pretérito Perfeito
eu
abrotei-a - abrotei-na
ela-ele-você
abrotou-a - abrotou-na
elas-eles-vocês
abrotaram-na - abrotárom-na
Futuro
eu
abrotá-la-ei - abrotarei-na
tu
abrotá-la-ás - abrotará-la
ela-ele-você
abrotá-la-á - abrotará-a
nós
abrotá-la-emos - abrotaremo-la
vós
abrotá-la-eis - abrotarede-la
elas-eles-vocês
abrotá-la-ão - abrotarám-na
Pretérito Imperfeito
vós
abrotávei-la - abrotávade-la
elas-eles-vocês
abrotavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
abrotárei-la - abrotárade-la
elas-eles-vocês
abrotaram-na
Condicional
eu
abrotá-la-ia - abrotaria-a
tu
abrotá-la-ias - abrotaria-la
ela-ele-você
abrotá-la-ia - abrotaria-a
nós
abrotá-la-íamos - abrotaríamo-la
vós
abrotá-la-íeis - abrotaríade-la
elas-eles-vocês
abrotá-la-iam - abrotariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a abrote |ɔ|
vós que
a abroteis - a abrotedes
elas-eles-vocês que
a abrotem |ɔ|
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a abrotasse
vós se
a abrotásseis - a abrotássedes
elas-eles-vocês se
a abrotassem
Futuro
ela-ele-você quando
a abrotar
elas-eles-vocês quando
a abrotarem
Imperativo
Afirmativo
abrotai-a - abrotai-na
vós
Negativo
nunca
a abroteis - a abrotedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a abrotar - ao abrotá-la
tu para
a abrotares - ao abrotare-la
ela-ele-você para
a abrotar - ao abrotá-la
nós para
a abrotarmos - ao abrotarmo-la
vós para
a abrotardes - ao abrotarde-la
elas-eles-vocês para
a abrotarem - ao abrotarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a abrotar - ao abrotá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) abrotache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) abrotávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) abrotárai-la
Condicional :
(vós) abrotaríai-la - (vós) abrotá-la-íais
Imperativo :
(vós) abrotade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.