Dicionário Estraviz. Inicio
Início > Resultado da pesquisa

Conjugador do estraviz

Também podes experimentar a pesquisa avançada

    VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL

    Indicativo
    Presente
    eu
    aforro
    tu
    aforras
    ela-ele-você
    aforra
    nós
    aforramos
    vós
    aforrais - aforrades**
    elas-eles-vocês
    aforram
    Pretérito Perfeito
    eu
    aforrei
    tu
    aforraste
    ela-ele-você
    aforrou
    nós
    aforramos
    vós
    aforrastes
    elas-eles-vocês
    aforraram - aforrárom
    Futuro
    eu
    aforrarei
    tu
    aforrarás
    ela-ele-você
    aforrará
    nós
    aforraremos
    vós
    aforrareis - aforraredes
    elas-eles-vocês
    aforrarão - aforrarám
    Pretérito imperfeito
    eu
    aforrava
    tu
    aforravas
    ela-ele-você
    aforrava
    nós
    aforrávamos
    vós
    aforráveis - aforrávades
    elas-eles-vocês
    aforravam
    Pretérito Mais-Que-Perfeito
    eu
    aforrara
    tu
    aforraras
    ela-ele-você
    aforrara
    nós
    aforráramos
    vós
    aforráreis - aforrárades
    elas-eles-vocês
    aforraram
    Condicional
    eu
    aforraria
    tu
    aforrarias
    ela-ele-você
    aforraria
    nós
    aforraríamos
    vós
    aforraríeis - aforraríades
    elas-eles-vocês
    aforrariam
    Conjuntivo
    Presente
    eu
    aforre
    tu
    aforres
    ela-ele-você
    aforre
    nós
    aforremos
    vós
    aforreis - aforredes
    elas-eles-vocês
    aforrem
    Pretérito Imperfeito
    eu
    aforrasse
    tu
    aforrasses
    ela-ele-você
    aforrasse
    nós
    aforrássemos
    vós
    aforrásseis - aforrássedes
    elas-eles-vocês
    aforrassem
    Futuro
    eu
    aforrar
    tu
    aforrares
    ela-ele-você
    aforrar
    nós
    aforrarmos
    vós
    aforrardes
    elas-eles-vocês
    aforrarem
    Imperativo
    Afirmativo
    aforra
    tu
    aforre
    você
    aforremos
    nós
    aforrai
    vós
    aforrem
    vocês
    Negativo
    nunca
    aforres
    tu
    nunca
    aforre
    você
    nunca
    aforremos
    nós
    nunca
    aforreis - aforredes
    vós
    nunca
    aforrem
    vocês
    Infinitivo
    Flexionado
    eu
    aforrar
    tu
    aforrares
    ela-ele-você
    aforrar
    nós
    aforrarmos
    vós
    aforrardes
    elas-eles-vocês
    aforrarem
    Impessoal
    Infinitivo
    aforrar
    Gerúndio
    aforrando
    Particípio Passado
    aforrado
    Outras Variantes
    Pretérito Perfeito :
    (tu) aforrache
    Pretérito Imperfeito :
    (vós) aforrávais
    Pretérito mais-que-perfeito :
    (vós) aforrárais
    Condicional :
    (vós) aforraríais
    Imperativo :
    (vós) aforrade

    VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)

    Indicativo
    Presente
    eu
    aforro-a
    tu
    aforra-la
    ela-ele-você
    aforra-a
    nós
    aforramo-la
    vós
    aforrai-la - aforrade-la
    elas-eles-vocês
    aforram-na
    Pretérito Perfeito
    eu
    aforrei-a - aforrei-na
    tu
    aforraste-a
    ela-ele-você
    aforrou-a - aforrou-na
    nós
    aforramo-la
    vós
    aforraste-la
    elas-eles-vocês
    aforraram-na - aforrárom-na
    Futuro
    eu
    aforrá-la-ei - aforrarei-na
    tu
    aforrá-la-ás - aforrará-la
    ela-ele-você
    aforrá-la-á - aforrará-a
    nós
    aforrá-la-emos - aforraremo-la
    vós
    aforrá-la-eis - aforrarede-la
    elas-eles-vocês
    aforrá-la-ão - aforrarám-na
    Pretérito Imperfeito
    eu
    aforrava-a
    tu
    aforrava-la
    ela-ele-você
    aforrava-a
    nós
    aforrávamo-la
    vós
    aforrávei-la - aforrávade-la
    elas-eles-vocês
    aforravam-na
    Pretérito Mais-Que-Perfeito
    eu
    aforrara-a
    tu
    aforrara-la
    ela-ele-você
    aforrara-a
    nós
    aforráramo-la
    vós
    aforrárei-la - aforrárade-la
    elas-eles-vocês
    aforraram-na
    Condicional
    eu
    aforrá-la-ia - aforraria-a
    tu
    aforrá-la-ias - aforraria-la
    ela-ele-você
    aforrá-la-ia - aforraria-a
    nós
    aforrá-la-íamos - aforraríamo-la
    vós
    aforrá-la-íeis - aforraríade-la
    elas-eles-vocês
    aforrá-la-iam - aforrariam-na
    Conjuntivo
    Presente
    eu que
    a aforre
    tu que
    a aforres
    ela-ele-você que
    a aforre
    nós que
    a aforremos
    vós que
    a aforreis - a aforredes
    elas-eles-vocês que
    a aforrem
    Pretérito Imperfeito
    eu se
    a aforrasse
    tu se
    a aforrasses
    ela-ele-você se
    a aforrasse
    nós se
    a aforrássemos
    vós se
    a aforrásseis - a aforrássedes
    elas-eles-vocês se
    a aforrassem
    Futuro
    eu quando
    a aforrar
    tu quando
    a aforrares
    ela-ele-você quando
    a aforrar
    nós quando
    a aforrarmos
    vós quando
    a aforrardes
    elas-eles-vocês quando
    a aforrarem
    Imperativo
    Afirmativo
    aforra-a
    tu
    aforre-a
    você
    aforremo-la
    nós
    aforrai-a - aforrai-na
    vós
    aforrem-na
    vocês
    Negativo
    nunca
    a aforres
    tu
    nunca
    a aforre
    você
    nunca
    a aforremos
    nós
    nunca
    a aforreis - a aforredes
    vós
    nunca
    a aforrem
    vocês
    Infinitivo
    Flexionado
    eu para
    a aforrar - ao aforrá-la
    tu para
    a aforrares - ao aforrare-la
    ela-ele-você para
    a aforrar - ao aforrá-la
    nós para
    a aforrarmos - ao aforrarmo-la
    vós para
    a aforrardes - ao aforrarde-la
    elas-eles-vocês para
    a aforrarem - ao aforrarem-na
    Impessoal
    Infinitivo para
    a aforrar - ao aforrá-la
    Gerúndio
    aforrando-a
    Outras Variantes
    Pretérito Perfeito :
    (tu) aforrache-a
    Pretérito Imperfeito :
    (vós) aforrávai-la
    Pretérito mais-que-perfeito :
    (vós) aforrárai-la
    Condicional :
    (vós) aforraríai-la - (vós) aforrá-la-íais
    Imperativo :
    (vós) aforrade-a

    ** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.

    *** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.