VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
aforrais - aforrades**
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
aforraram - aforrárom
Futuro
vós
aforrareis - aforraredes
elas-eles-vocês
aforrarão - aforrarám
Pretérito imperfeito
vós
aforráveis - aforrávades
elas-eles-vocês
aforravam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
aforráreis - aforrárades
elas-eles-vocês
aforraram
Condicional
vós
aforraríeis - aforraríades
elas-eles-vocês
aforrariam
Conjuntivo
Pretérito Imperfeito
vós
aforrásseis - aforrássedes
elas-eles-vocês
aforrassem
Futuro
elas-eles-vocês
aforrarem
Imperativo
Negativo
nunca
aforreis - aforredes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
aforrarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) aforrache
Pretérito Imperfeito :
(vós) aforrávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) aforrárais
Condicional :
(vós) aforraríais
Imperativo :
(vós) aforrade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
aforrai-la - aforrade-la
elas-eles-vocês
aforram-na
Pretérito Perfeito
eu
aforrei-a - aforrei-na
ela-ele-você
aforrou-a - aforrou-na
elas-eles-vocês
aforraram-na - aforrárom-na
Futuro
eu
aforrá-la-ei - aforrarei-na
tu
aforrá-la-ás - aforrará-la
ela-ele-você
aforrá-la-á - aforrará-a
nós
aforrá-la-emos - aforraremo-la
vós
aforrá-la-eis - aforrarede-la
elas-eles-vocês
aforrá-la-ão - aforrarám-na
Pretérito Imperfeito
vós
aforrávei-la - aforrávade-la
elas-eles-vocês
aforravam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
aforrárei-la - aforrárade-la
elas-eles-vocês
aforraram-na
Condicional
eu
aforrá-la-ia - aforraria-a
tu
aforrá-la-ias - aforraria-la
ela-ele-você
aforrá-la-ia - aforraria-a
nós
aforrá-la-íamos - aforraríamo-la
vós
aforrá-la-íeis - aforraríade-la
elas-eles-vocês
aforrá-la-iam - aforrariam-na
Conjuntivo
Presente
vós que
a aforreis - a aforredes
elas-eles-vocês que
a aforrem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a aforrasse
vós se
a aforrásseis - a aforrássedes
elas-eles-vocês se
a aforrassem
Futuro
ela-ele-você quando
a aforrar
elas-eles-vocês quando
a aforrarem
Imperativo
Afirmativo
aforrai-a - aforrai-na
vós
Negativo
nunca
a aforreis - a aforredes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a aforrar - ao aforrá-la
tu para
a aforrares - ao aforrare-la
ela-ele-você para
a aforrar - ao aforrá-la
nós para
a aforrarmos - ao aforrarmo-la
vós para
a aforrardes - ao aforrarde-la
elas-eles-vocês para
a aforrarem - ao aforrarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a aforrar - ao aforrá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) aforrache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) aforrávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) aforrárai-la
Condicional :
(vós) aforraríai-la - (vós) aforrá-la-íais
Imperativo :
(vós) aforrade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.