VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
aleirais - aleirades**
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
aleiraram - aleirárom
Futuro
vós
aleirareis - aleiraredes
elas-eles-vocês
aleirarão - aleirarám
Pretérito imperfeito
vós
aleiráveis - aleirávades
elas-eles-vocês
aleiravam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
aleiráreis - aleirárades
elas-eles-vocês
aleiraram
Condicional
vós
aleiraríeis - aleiraríades
elas-eles-vocês
aleirariam
Conjuntivo
Pretérito Imperfeito
vós
aleirásseis - aleirássedes
elas-eles-vocês
aleirassem
Futuro
elas-eles-vocês
aleirarem
Imperativo
Negativo
nunca
aleireis - aleiredes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
aleirarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) aleirache
Pretérito Imperfeito :
(vós) aleirávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) aleirárais
Condicional :
(vós) aleiraríais
Imperativo :
(vós) aleirade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
aleirai-la - aleirade-la
elas-eles-vocês
aleiram-na
Pretérito Perfeito
eu
aleirei-a - aleirei-na
ela-ele-você
aleirou-a - aleirou-na
elas-eles-vocês
aleiraram-na - aleirárom-na
Futuro
eu
aleirá-la-ei - aleirarei-na
tu
aleirá-la-ás - aleirará-la
ela-ele-você
aleirá-la-á - aleirará-a
nós
aleirá-la-emos - aleiraremo-la
vós
aleirá-la-eis - aleirarede-la
elas-eles-vocês
aleirá-la-ão - aleirarám-na
Pretérito Imperfeito
vós
aleirávei-la - aleirávade-la
elas-eles-vocês
aleiravam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
aleirárei-la - aleirárade-la
elas-eles-vocês
aleiraram-na
Condicional
eu
aleirá-la-ia - aleiraria-a
tu
aleirá-la-ias - aleiraria-la
ela-ele-você
aleirá-la-ia - aleiraria-a
nós
aleirá-la-íamos - aleiraríamo-la
vós
aleirá-la-íeis - aleiraríade-la
elas-eles-vocês
aleirá-la-iam - aleirariam-na
Conjuntivo
Presente
vós que
a aleireis - a aleiredes
elas-eles-vocês que
a aleirem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a aleirasse
vós se
a aleirásseis - a aleirássedes
elas-eles-vocês se
a aleirassem
Futuro
ela-ele-você quando
a aleirar
elas-eles-vocês quando
a aleirarem
Imperativo
Afirmativo
aleirai-a - aleirai-na
vós
Negativo
nunca
a aleireis - a aleiredes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a aleirar - ao aleirá-la
tu para
a aleirares - ao aleirare-la
ela-ele-você para
a aleirar - ao aleirá-la
nós para
a aleirarmos - ao aleirarmo-la
vós para
a aleirardes - ao aleirarde-la
elas-eles-vocês para
a aleirarem - ao aleirarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a aleirar - ao aleirá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) aleirache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) aleirávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) aleirárai-la
Condicional :
(vós) aleiraríai-la - (vós) aleirá-la-íais
Imperativo :
(vós) aleirade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.