VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
aloureais - aloureades**
elas-eles-vocês
aloureiam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
alourearam - aloureárom
Futuro
vós
aloureareis - alourearedes
elas-eles-vocês
alourearão - alourearám
Pretérito imperfeito
vós
aloureáveis - aloureávades
elas-eles-vocês
aloureavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
aloureáreis - aloureárades
elas-eles-vocês
alourearam
Condicional
vós
alourearíeis - alourearíades
elas-eles-vocês
aloureariam
Conjuntivo
Presente
vós
aloureeis - aloureedes
elas-eles-vocês
aloureiem
Pretérito Imperfeito
vós
aloureásseis - aloureássedes
elas-eles-vocês
aloureassem
Futuro
elas-eles-vocês
alourearem
Imperativo
Negativo
nunca
aloureedes - aloureeis
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
alourearem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Presente :
(eu) aloureo
Presente :
(tu) aloureas
Presente :
(ela/ele/você) alourea
Presente :
(elas/eles/vocês) alouream
Pretérito Perfeito :
(tu) aloureache
Pretérito Imperfeito :
(vós) aloureávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) aloureárais
Condicional :
(vós) alourearíais
Imperativo :
(vós) aloureade
Presente de Conjuntivo :
(eu) alouree
Presente de Conjuntivo :
(tu) alourees
Presente de Conjuntivo :
(ela/ele/você) alouree
Presente de Conjuntivo :
(elas/eles/vocês) aloureem
Imperativo :
(tu) alourea
Imperativo :
(ela/ele/você) alouree
Imperativo Negativo :
(elas/eles/vocês) aloureem
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
aloureai-la - aloureade-la
elas-eles-vocês
aloureiam-na
Pretérito Perfeito
eu
aloureei-a - aloureei-na
ela-ele-você
aloureou-a - aloureou-na
elas-eles-vocês
alourearam-na - aloureárom-na
Futuro
eu
aloureá-la-ei - alourearei-na
tu
aloureá-la-ás - aloureará-la
ela-ele-você
aloureá-la-á - aloureará-a
nós
aloureá-la-emos - alourearemo-la
vós
aloureá-la-eis - alourearede-la
elas-eles-vocês
aloureá-la-ão - alourearám-na
Pretérito Imperfeito
vós
aloureávei-la - aloureávade-la
elas-eles-vocês
aloureavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
aloureárei-la - aloureárade-la
elas-eles-vocês
alourearam-na
Condicional
eu
aloureá-la-ia - alourearia-a
tu
aloureá-la-ias - alourearia-la
ela-ele-você
aloureá-la-ia - alourearia-a
nós
aloureá-la-íamos - alourearíamo-la
vós
aloureá-la-íeis - alourearíade-la
elas-eles-vocês
aloureá-la-iam - aloureariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a aloureie
vós que
a aloureeis - a aloureedes
elas-eles-vocês que
a aloureiem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a aloureasse
vós se
a aloureásseis - a aloureássedes
elas-eles-vocês se
a aloureassem
Futuro
ela-ele-você quando
a alourear
elas-eles-vocês quando
a alourearem
Imperativo
Afirmativo
aloureai-a - aloureai-na
vós
Negativo
nunca
a aloureeis - a aloureedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a alourear - ao aloureá-la
tu para
a aloureares - ao aloureare-la
ela-ele-você para
a alourear - ao aloureá-la
nós para
a alourearmos - ao alourearmo-la
vós para
a aloureardes - ao alourearde-la
elas-eles-vocês para
a alourearem - ao alourearem-na
Impessoal
Infinitivo para
a alourear - ao aloureá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Presente :
(eu) aloureo-a
Presente :
(tu) alourea-la
Presente :
(ela/ele/você) alourea-a
Presente :
(elas/eles/vocês) alouream-na
Pretérito Perfeito :
(tu) aloureache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) aloureávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) aloureárai-la
Condicional :
(vós) alourearíai-la - (vós) aloureá-la-íais
Imperativo :
(vós) aloureade-a
Presente de Conjuntivo :
(eu) a alouree
Presente de Conjuntivo :
(tu) a alourees
Presente de Conjuntivo :
(ela/ele/você) a alouree
Presente de Conjuntivo :
(elas/eles/vocês) a aloureem
Imperativo :
(tu) alourea-a
Imperativo :
(ela/ele/você) alouree-a
Imperativo :
(elas/eles/vocês) aloureem-na
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.