VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
arrematais - arrematades**
elas-eles-vocês
arrematam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
arremataram - arrematárom
Futuro
vós
arrematareis - arremataredes
elas-eles-vocês
arrematarão - arrematarám
Pretérito imperfeito
vós
arrematáveis - arrematávades
elas-eles-vocês
arrematavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
arrematáreis - arrematárades
elas-eles-vocês
arremataram
Condicional
vós
arremataríeis - arremataríades
elas-eles-vocês
arrematariam
Conjuntivo
Presente
vós
arremateis - arrematedes
elas-eles-vocês
arrematem
Pretérito Imperfeito
vós
arrematásseis - arrematássedes
elas-eles-vocês
arrematassem
Futuro
elas-eles-vocês
arrematarem
Imperativo
Negativo
nunca
arremateis - arrematedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
arrematarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) arrematache
Pretérito Imperfeito :
(vós) arrematávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) arrematárais
Condicional :
(vós) arremataríais
Imperativo :
(vós) arrematade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
arrematai-la - arrematade-la
elas-eles-vocês
arrematam-na
Pretérito Perfeito
eu
arrematei-a - arrematei-na
ela-ele-você
arrematou-a - arrematou-na
elas-eles-vocês
arremataram-na - arrematárom-na
Futuro
eu
arrematá-la-ei - arrematarei-na
tu
arrematá-la-ás - arrematará-la
ela-ele-você
arrematá-la-á - arrematará-a
nós
arrematá-la-emos - arremataremo-la
vós
arrematá-la-eis - arrematarede-la
elas-eles-vocês
arrematá-la-ão - arrematarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
arrematava-a
vós
arrematávei-la - arrematávade-la
elas-eles-vocês
arrematavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
arrematara-a
vós
arrematárei-la - arrematárade-la
elas-eles-vocês
arremataram-na
Condicional
eu
arrematá-la-ia - arremataria-a
tu
arrematá-la-ias - arremataria-la
ela-ele-você
arrematá-la-ia - arremataria-a
nós
arrematá-la-íamos - arremataríamo-la
vós
arrematá-la-íeis - arremataríade-la
elas-eles-vocês
arrematá-la-iam - arrematariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a arremate
vós que
a arremateis - a arrematedes
elas-eles-vocês que
a arrematem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a arrematasse
vós se
a arrematásseis - a arrematássedes
elas-eles-vocês se
a arrematassem
Futuro
ela-ele-você quando
a arrematar
elas-eles-vocês quando
a arrematarem
Imperativo
Afirmativo
arrematai-a - arrematai-na
vós
Negativo
nunca
a arremateis - a arrematedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a arrematar - ao arrematá-la
tu para
a arrematares - ao arrematare-la
ela-ele-você para
a arrematar - ao arrematá-la
nós para
a arrematarmos - ao arrematarmo-la
vós para
a arrematardes - ao arrematarde-la
elas-eles-vocês para
a arrematarem - ao arrematarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a arrematar - ao arrematá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) arrematache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) arrematávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) arrematárai-la
Condicional :
(vós) arremataríai-la - (vós) arrematá-la-íais
Imperativo :
(vós) arrematade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.