VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
comarcais - comarcades**
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
comarcaram - comarcárom
Futuro
vós
comarcareis - comarcaredes
elas-eles-vocês
comarcarão - comarcarám
Pretérito imperfeito
vós
comarcáveis - comarcávades
elas-eles-vocês
comarcavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
comarcáreis - comarcárades
elas-eles-vocês
comarcaram
Condicional
vós
comarcaríeis - comarcaríades
elas-eles-vocês
comarcariam
Conjuntivo
Presente
vós
comarqueis - comarquedes
elas-eles-vocês
comarquem
Pretérito Imperfeito
vós
comarcásseis - comarcássedes
elas-eles-vocês
comarcassem
Futuro
elas-eles-vocês
comarcarem
Imperativo
Negativo
nunca
comarqueis - comarquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
comarcarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) comarcache
Pretérito Imperfeito :
(vós) comarcávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) comarcárais
Condicional :
(vós) comarcaríais
Imperativo :
(vós) comarcade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
comarcai-la - comarcade-la
elas-eles-vocês
comarcam-na
Pretérito Perfeito
eu
comarquei-a - comarquei-na
ela-ele-você
comarcou-a - comarcou-na
elas-eles-vocês
comarcaram-na - comarcárom-na
Futuro
eu
comarcá-la-ei - comarcarei-na
tu
comarcá-la-ás - comarcará-la
ela-ele-você
comarcá-la-á - comarcará-a
nós
comarcá-la-emos - comarcaremo-la
vós
comarcá-la-eis - comarcarede-la
elas-eles-vocês
comarcá-la-ão - comarcarám-na
Pretérito Imperfeito
vós
comarcávei-la - comarcávade-la
elas-eles-vocês
comarcavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
comarcárei-la - comarcárade-la
elas-eles-vocês
comarcaram-na
Condicional
eu
comarcá-la-ia - comarcaria-a
tu
comarcá-la-ias - comarcaria-la
ela-ele-você
comarcá-la-ia - comarcaria-a
nós
comarcá-la-íamos - comarcaríamo-la
vós
comarcá-la-íeis - comarcaríade-la
elas-eles-vocês
comarcá-la-iam - comarcariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a comarque
vós que
a comarqueis - a comarquedes
elas-eles-vocês que
a comarquem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a comarcasse
vós se
a comarcásseis - a comarcássedes
elas-eles-vocês se
a comarcassem
Futuro
ela-ele-você quando
a comarcar
elas-eles-vocês quando
a comarcarem
Imperativo
Afirmativo
comarcai-a - comarcai-na
vós
Negativo
nunca
a comarqueis - a comarquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a comarcar - ao comarcá-la
tu para
a comarcares - ao comarcare-la
ela-ele-você para
a comarcar - ao comarcá-la
nós para
a comarcarmos - ao comarcarmo-la
vós para
a comarcardes - ao comarcarde-la
elas-eles-vocês para
a comarcarem - ao comarcarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a comarcar - ao comarcá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) comarcache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) comarcávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) comarcárai-la
Condicional :
(vós) comarcaríai-la - (vós) comarcá-la-íais
Imperativo :
(vós) comarcade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.