VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
complicais - complicades**
elas-eles-vocês
complicam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
complicaram - complicárom
Futuro
vós
complicareis - complicaredes
elas-eles-vocês
complicarão - complicarám
Pretérito imperfeito
vós
complicáveis - complicávades
elas-eles-vocês
complicavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
complicáreis - complicárades
elas-eles-vocês
complicaram
Condicional
vós
complicaríeis - complicaríades
elas-eles-vocês
complicariam
Conjuntivo
Presente
vós
compliqueis - compliquedes
elas-eles-vocês
compliquem
Pretérito Imperfeito
vós
complicásseis - complicássedes
elas-eles-vocês
complicassem
Futuro
elas-eles-vocês
complicarem
Imperativo
Negativo
nunca
compliqueis - compliquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
complicarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) complicache
Pretérito Imperfeito :
(vós) complicávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) complicárais
Condicional :
(vós) complicaríais
Imperativo :
(vós) complicade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
complicai-la - complicade-la
elas-eles-vocês
complicam-na
Pretérito Perfeito
eu
compliquei-a - compliquei-na
ela-ele-você
complicou-a - complicou-na
elas-eles-vocês
complicaram-na - complicárom-na
Futuro
eu
complicá-la-ei - complicarei-na
tu
complicá-la-ás - complicará-la
ela-ele-você
complicá-la-á - complicará-a
nós
complicá-la-emos - complicaremo-la
vós
complicá-la-eis - complicarede-la
elas-eles-vocês
complicá-la-ão - complicarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
complicava-a
vós
complicávei-la - complicávade-la
elas-eles-vocês
complicavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
complicara-a
vós
complicárei-la - complicárade-la
elas-eles-vocês
complicaram-na
Condicional
eu
complicá-la-ia - complicaria-a
tu
complicá-la-ias - complicaria-la
ela-ele-você
complicá-la-ia - complicaria-a
nós
complicá-la-íamos - complicaríamo-la
vós
complicá-la-íeis - complicaríade-la
elas-eles-vocês
complicá-la-iam - complicariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a complique
vós que
a compliqueis - a compliquedes
elas-eles-vocês que
a compliquem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a complicasse
vós se
a complicásseis - a complicássedes
elas-eles-vocês se
a complicassem
Futuro
ela-ele-você quando
a complicar
elas-eles-vocês quando
a complicarem
Imperativo
Afirmativo
complicai-a - complicai-na
vós
Negativo
nunca
a compliqueis - a compliquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a complicar - ao complicá-la
tu para
a complicares - ao complicare-la
ela-ele-você para
a complicar - ao complicá-la
nós para
a complicarmos - ao complicarmo-la
vós para
a complicardes - ao complicarde-la
elas-eles-vocês para
a complicarem - ao complicarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a complicar - ao complicá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) complicache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) complicávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) complicárai-la
Condicional :
(vós) complicaríai-la - (vós) complicá-la-íais
Imperativo :
(vós) complicade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.