VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
tu
desavens - desavés** |ɛ|*
elas-eles-vocês
desavêm - desavenhem |ɛ|
Pretérito Perfeito
tu
desavieste - desavinheste |ɛ|
ela-ele-você
desaveio - desavéu
nós
desaviemos - desavinhemos |ɛ|
vós
desaviestes - desavinhestes |ɛ|
elas-eles-vocês
desavieram - desavinhérom |ɛ|
Futuro
vós
desavireis - desaviredes
elas-eles-vocês
desavirão - desavirám
Pretérito imperfeito
vós
desavínheis - desavínhades
elas-eles-vocês
desavinham
Pretérito Mais-Que-Perfeito
eu
desaviera - desavinhera |ɛ|
tu
desavieras - desavinheras |ɛ|
ela-ele-você
desaviera - desavinhera |ɛ|
nós
desaviéramos - desavinhéramos
vós
desaviéreis - desavinhérades
elas-eles-vocês
desavieram - desavinheram |ɛ|
Condicional
vós
desaviríeis - desaviríades
elas-eles-vocês
desaviriam
Conjuntivo
Presente
vós
desavenhais - desavenhades
elas-eles-vocês
desavenham
Pretérito Imperfeito
eu
desaviesse - desavinhesse |ɛ|
tu
desaviesses - desavinhesses |ɛ|
ela-ele-você
desaviesse - desavinhesse |ɛ|
nós
desaviéssemos - desavinhéssemos
vós
desaviésseis - desavinhéssedes
elas-eles-vocês
desaviessem - desavinhessem |ɛ|
Futuro
eu
desavier - desavinher |ɛ|
tu
desavieres - desavinheres |ɛ|
ela-ele-você
desavier - desavinher |ɛ|
nós
desaviermos - desavinhermos |ɛ|
vós
desavierdes - desavinherdes |ɛ|
elas-eles-vocês
desavierem - desavinherem |ɛ|
Imperativo
Negativo
nunca
desavenhais - desavenhades
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
desavirem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Presente :
(eles/elas/vocês) desavém
Pretérito Perfeito :
(tu) desavinheche |ɛ|
Pretérito Imperfeito :
(vós) desavínhais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) desavinhérais
Condicional :
(vós) desaviríais
Particípio :
desavido
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
tu
desaven-la - desavé-la |ɛ|
ela-ele-você
desavem-na |ɛ|
elas-eles-vocês
desavêm-na - desavenhem-na |ɛ|
Pretérito Perfeito
tu
desavieste-a - desavinheste-a |ɛ|
ela-ele-você
desaveio-a - desavéu-na
nós
desaviemo-la - desavinhemo-la |ɛ|
vós
desavieste-la - desavinheste-la |ɛ|
elas-eles-vocês
desavieram-na - desavinhérom-na |ɛ|
Futuro
eu
desavi-la-ei - desavirei-a
tu
desavi-la-ás - desavirá-la
ela-ele-você
desavi-la-á - desavirá-a
nós
desavi-la-emos - desaviremo-la
vós
desavi-la-eis - desavirede-la
elas-eles-vocês
desavi-la-ão - desavirám-na
Pretérito Imperfeito
vós
desavínhei-la - desavínhade-la
elas-eles-vocês
desavinham-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
eu
desaviera-a - desavinhera-a |ɛ|
tu
desaviera-la - desavinhera-la |ɛ|
ela-ele-você
desaviera-a - desavinhera-a |ɛ|
nós
desaviéramo-la - desavinhéramo-la
vós
desaviérei-la - desavinhérade-la
elas-eles-vocês
desavieram-na - desavinheram-na |ɛ|
Condicional
eu
desavi-la-ia - desaviria-a
tu
desavi-la-ias - desaviria-la
ela-ele-você
desavi-la-ia - desaviria-a
nós
desavi-la-íamos - desaviríamo-la
vós
desavi-la-íeis - desaviríade-la
elas-eles-vocês
desavi-la-iam - desaviriam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a desavenha
vós que
a desavenhais - a desavenhades
elas-eles-vocês que
a desavenham
Pretérito Imperfeito
eu se
a desaviesse - a desavinhesse |ɛ|
tu se
a desaviesses - a desavinhesses |ɛ|
ela-ele-você se
a desaviesse - a desavinhesse |ɛ|
nós se
a desaviéssemos - a desavinhéssemos
vós se
a desaviésseis - a desavinhéssedes
elas-eles-vocês se
a desaviessem - a desavinhessem |ɛ|
Futuro
eu quando
a desavier - a desavinher |ɛ|
tu quando
a desavieres - a desavinheres |ɛ|
ela-ele-você quando
a desavier - a desavinher |ɛ|
nós quando
a desaviermos - a desavinhermos |ɛ|
vós quando
a desavierdes - a desavinherdes |ɛ|
elas-eles-vocês quando
a desavierem - a desavinherem |ɛ|
Imperativo
Negativo
nunca
a desavenhais - a desavenhades
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a desavir - ao desavi-la
tu para
a desavires - ao desavire-la
ela-ele-você para
a desavir - ao desavi-la
nós para
a desavirmos - ao desavirmo-la
vós para
a desavirdes - ao desavirde-la
elas-eles-vocês para
a desavirem - ao desavirem-na
Impessoal
Infinitivo para
a desavir - ao desavi-la
Gerúndio
Outras Variantes
Presente :
(eles/elas/vocês) desavém-na
Pretérito Perfeito :
(tu) desavinheche-a |ɛ|
Pretérito Imperfeito :
(vós) desavínhai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) desavinhérai-la
Condicional :
(vós) desaviríai-la - (vós) desavi-la-íais
Imperativo :
(vós) desavide-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.