VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
desencorajais - desencorajades**
elas-eles-vocês
desencorajam
Pretérito Perfeito
ela-ele-você
desencorajou
elas-eles-vocês
desencorajaram - desencorajárom
Futuro
ela-ele-você
desencorajará
vós
desencorajareis - desencorajaredes
elas-eles-vocês
desencorajarão - desencorajarám
Pretérito imperfeito
ela-ele-você
desencorajava
vós
desencorajáveis - desencorajávades
elas-eles-vocês
desencorajavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
desencorajara
vós
desencorajáreis - desencorajárades
elas-eles-vocês
desencorajaram
Condicional
ela-ele-você
desencorajaria
vós
desencorajaríeis - desencorajaríades
elas-eles-vocês
desencorajariam
Conjuntivo
Presente
vós
desencorajeis - desencorajedes
elas-eles-vocês
desencorajem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
desencorajasse
vós
desencorajásseis - desencorajássedes
elas-eles-vocês
desencorajassem
Futuro
ela-ele-você
desencorajar
elas-eles-vocês
desencorajarem
Imperativo
Negativo
nunca
desencorajeis - desencorajedes
vós
Infinitivo
Flexionado
ela-ele-você
desencorajar
elas-eles-vocês
desencorajarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) desencorajache
Pretérito Imperfeito :
(vós) desencorajávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) desencorajárais
Condicional :
(vós) desencorajaríais
Imperativo :
(vós) desencorajade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
ela-ele-você
desencoraja-a
vós
desencorajai-la - desencorajade-la
elas-eles-vocês
desencorajam-na
Pretérito Perfeito
eu
desencorajei-a - desencorajei-na
ela-ele-você
desencorajou-a - desencorajou-na
elas-eles-vocês
desencorajaram-na - desencorajárom-na
Futuro
eu
desencorajá-la-ei - desencorajarei-na
tu
desencorajá-la-ás - desencorajará-la
ela-ele-você
desencorajá-la-á - desencorajará-a
nós
desencorajá-la-emos - desencorajaremo-la
vós
desencorajá-la-eis - desencorajarede-la
elas-eles-vocês
desencorajá-la-ão - desencorajarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
desencorajava-a
vós
desencorajávei-la - desencorajávade-la
elas-eles-vocês
desencorajavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
desencorajara-a
vós
desencorajárei-la - desencorajárade-la
elas-eles-vocês
desencorajaram-na
Condicional
eu
desencorajá-la-ia - desencorajaria-a
tu
desencorajá-la-ias - desencorajaria-la
ela-ele-você
desencorajá-la-ia - desencorajaria-a
nós
desencorajá-la-íamos - desencorajaríamo-la
vós
desencorajá-la-íeis - desencorajaríade-la
elas-eles-vocês
desencorajá-la-iam - desencorajariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a desencoraje
vós que
a desencorajeis - a desencorajedes
elas-eles-vocês que
a desencorajem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a desencorajasse
nós se
a desencorajássemos
vós se
a desencorajásseis - a desencorajássedes
elas-eles-vocês se
a desencorajassem
Futuro
tu quando
a desencorajares
ela-ele-você quando
a desencorajar
nós quando
a desencorajarmos
vós quando
a desencorajardes
elas-eles-vocês quando
a desencorajarem
Imperativo
Afirmativo
desencorajai-a - desencorajai-na
vós
Negativo
nunca
a desencorajeis - a desencorajedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a desencorajar - ao desencorajá-la
tu para
a desencorajares - ao desencorajare-la
ela-ele-você para
a desencorajar - ao desencorajá-la
nós para
a desencorajarmos - ao desencorajarmo-la
vós para
a desencorajardes - ao desencorajarde-la
elas-eles-vocês para
a desencorajarem - ao desencorajarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a desencorajar - ao desencorajá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) desencorajache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) desencorajávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) desencorajárai-la
Condicional :
(vós) desencorajaríai-la - (vós) desencorajá-la-íais
Imperativo :
(vós) desencorajade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.