VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
desgraciais - desgraciades**
elas-eles-vocês
desgraciam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
desgraciaram - desgraciárom
Futuro
vós
desgraciareis - desgraciaredes
elas-eles-vocês
desgraciarão - desgraciarám
Pretérito imperfeito
vós
desgraciáveis - desgraciávades
elas-eles-vocês
desgraciavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
desgraciáreis - desgraciárades
elas-eles-vocês
desgraciaram
Condicional
ela-ele-você
desgraciaria
vós
desgraciaríeis - desgraciaríades
elas-eles-vocês
desgraciariam
Conjuntivo
Presente
vós
desgracieis - desgraciedes
elas-eles-vocês
desgraciem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
desgraciasse
vós
desgraciásseis - desgraciássedes
elas-eles-vocês
desgraciassem
Futuro
elas-eles-vocês
desgraciarem
Imperativo
Negativo
nunca
desgracieis - desgraciedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
desgraciarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) desgraciache
Pretérito Imperfeito :
(vós) desgraciávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) desgraciárais
Condicional :
(vós) desgraciaríais
Imperativo :
(vós) desgraciade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
desgraciai-la - desgraciade-la
elas-eles-vocês
desgraciam-na
Pretérito Perfeito
eu
desgraciei-a - desgraciei-na
ela-ele-você
desgraciou-a - desgraciou-na
elas-eles-vocês
desgraciaram-na - desgraciárom-na
Futuro
eu
desgraciá-la-ei - desgraciarei-na
tu
desgraciá-la-ás - desgraciará-la
ela-ele-você
desgraciá-la-á - desgraciará-a
nós
desgraciá-la-emos - desgraciaremo-la
vós
desgraciá-la-eis - desgraciarede-la
elas-eles-vocês
desgraciá-la-ão - desgraciarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
desgraciava-a
vós
desgraciávei-la - desgraciávade-la
elas-eles-vocês
desgraciavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
desgraciara-a
vós
desgraciárei-la - desgraciárade-la
elas-eles-vocês
desgraciaram-na
Condicional
eu
desgraciá-la-ia - desgraciaria-a
tu
desgraciá-la-ias - desgraciaria-la
ela-ele-você
desgraciá-la-ia - desgraciaria-a
nós
desgraciá-la-íamos - desgraciaríamo-la
vós
desgraciá-la-íeis - desgraciaríade-la
elas-eles-vocês
desgraciá-la-iam - desgraciariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a desgracie
vós que
a desgracieis - a desgraciedes
elas-eles-vocês que
a desgraciem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a desgraciasse
vós se
a desgraciásseis - a desgraciássedes
elas-eles-vocês se
a desgraciassem
Futuro
ela-ele-você quando
a desgraciar
nós quando
a desgraciarmos
vós quando
a desgraciardes
elas-eles-vocês quando
a desgraciarem
Imperativo
Afirmativo
desgraciai-a - desgraciai-na
vós
Negativo
nunca
a desgracieis - a desgraciedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a desgraciar - ao desgraciá-la
tu para
a desgraciares - ao desgraciare-la
ela-ele-você para
a desgraciar - ao desgraciá-la
nós para
a desgraciarmos - ao desgraciarmo-la
vós para
a desgraciardes - ao desgraciarde-la
elas-eles-vocês para
a desgraciarem - ao desgraciarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a desgraciar - ao desgraciá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) desgraciache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) desgraciávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) desgraciárai-la
Condicional :
(vós) desgraciaríai-la - (vós) desgraciá-la-íais
Imperativo :
(vós) desgraciade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.