VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
intuíram - intuírom
Futuro
vós
intuireis - intuiredes
elas-eles-vocês
intuirão - intuirám
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
intuíreis - intuírades
Condicional
vós
intuiríeis - intuiríades
elas-eles-vocês
intuiriam
Conjuntivo
Pretérito Imperfeito
vós
intuísseis - intuíssedes
elas-eles-vocês
intuíssem
Imperativo
Negativo
nunca
intuais - intuades
vós
Infinitivo
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) intuíche
Pretérito Imperfeito :
(vós) intuíais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) intuírais
Condicional :
(vós) intuiríais
Imperativo :
(vós) intuíde
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
ela-ele-você
intui-a - intui-na
vós
intuí-la - intuíde-la
elas-eles-vocês
intuem-na
Pretérito Perfeito
ela-ele-você
intuiu-a - intuiu-na
elas-eles-vocês
intuíram-na - intuírom-na
Futuro
eu
intuí-la-ei - intuirei-na
tu
intuí-la-ás - intuirá-la
ela-ele-você
intuí-la-á - intuirá-a
nós
intuí-la-emos - intuiremo-la
vós
intuí-la-eis - intuirede-la
elas-eles-vocês
intuí-la-ão - intuirám-na
Pretérito Imperfeito
vós
intuíei-la - intuíade-la
elas-eles-vocês
intuíam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
intuírei-la - intuírade-la
elas-eles-vocês
intuíram-na
Condicional
eu
intuí-la-ia - intuiria-a
tu
intuí-la-ias - intuiria-la
ela-ele-você
intuí-la-ia - intuiria-a
nós
intuí-la-íamos - intuiríamo-la
vós
intuí-la-íeis - intuiríade-la
elas-eles-vocês
intuí-la-iam - intuiriam-na
Conjuntivo
Presente
vós que
a intuais - a intuades
elas-eles-vocês que
a intuam
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a intuísse
vós se
a intuísseis - a intuíssedes
elas-eles-vocês se
a intuíssem
Futuro
ela-ele-você quando
a intuir
elas-eles-vocês quando
a intuírem
Imperativo
Negativo
nunca
a intuais - a intuades
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a intuir - ao intuí-la
tu para
a intuíres - ao intuíre-la
ela-ele-você para
a intuir - ao intuí-la
nós para
a intuirmos - ao intuirmo-la
vós para
a intuirdes - ao intuirde-la
elas-eles-vocês para
a intuírem - ao intuírem-na
Impessoal
Infinitivo para
a intuir - ao intuí-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) intuíche-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) intuíai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) intuírai-la
Condicional :
(vós) intuiríai-la - (vós) intui-la-íais
Imperativo :
(vós) intuíde-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.