Dicionário Estraviz. Inicio
Início > Resultado da pesquisa

Conjugador do estraviz

Também podes experimentar a pesquisa avançada

    VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL

    Indicativo
    Presente
    eu
    intuo
    tu
    intuis
    ela-ele-você
    intui
    nós
    intuímos
    vós
    intuís - intuídes**
    elas-eles-vocês
    intuem
    Pretérito Perfeito
    eu
    intuí - intuím
    tu
    intuíste
    ela-ele-você
    intuiu
    nós
    intuímos
    vós
    intuístes
    elas-eles-vocês
    intuíram - intuírom
    Futuro
    eu
    intuirei
    tu
    intuirás
    ela-ele-você
    intuirá
    nós
    intuiremos
    vós
    intuireis - intuiredes
    elas-eles-vocês
    intuirão - intuirám
    Pretérito imperfeito
    eu
    intuía
    tu
    intuías
    ela-ele-você
    intuía
    nós
    intuíamos
    vós
    intuíeis - intuíades
    elas-eles-vocês
    intuíam
    Pretérito Mais-Que-Perfeito
    eu
    intuíra
    tu
    intuíras
    ela-ele-você
    intuíra
    nós
    intuíramos
    vós
    intuíreis - intuírades
    elas-eles-vocês
    intuíram
    Condicional
    eu
    intuiria
    tu
    intuirias
    ela-ele-você
    intuiria
    nós
    intuiríamos
    vós
    intuiríeis - intuiríades
    elas-eles-vocês
    intuiriam
    Conjuntivo
    Presente
    eu
    intua
    tu
    intuas
    ela-ele-você
    intua
    nós
    intuamos
    vós
    intuais - intuades
    elas-eles-vocês
    intuam
    Pretérito Imperfeito
    eu
    intuísse
    tu
    intuísses
    ela-ele-você
    intuísse
    nós
    intuíssemos
    vós
    intuísseis - intuíssedes
    elas-eles-vocês
    intuíssem
    Futuro
    eu
    intuir
    tu
    intuíres
    ela-ele-você
    intuir
    nós
    intuirmos
    vós
    intuirdes
    elas-eles-vocês
    intuírem
    Imperativo
    Afirmativo
    intui
    tu
    intua
    você
    intuamos
    nós
    intuí
    vós
    intuam
    vocês
    Negativo
    nunca
    intuas
    tu
    nunca
    intua
    você
    nunca
    intuamos
    nós
    nunca
    intuais - intuades
    vós
    nunca
    intuam
    vocês
    Infinitivo
    Flexionado
    eu
    intuir
    tu
    intuíres
    ela-ele-você
    intuir
    nós
    intuirmos
    vós
    intuirdes
    elas-eles-vocês
    intuírem
    Impessoal
    Infinitivo
    intuir
    Gerúndio
    intuindo
    Particípio Passado
    intuído
    Outras Variantes
    Pretérito Perfeito :
    (tu) intuíche
    Pretérito Imperfeito :
    (vós) intuíais
    Pretérito mais-que-perfeito :
    (vós) intuírais
    Condicional :
    (vós) intuiríais
    Imperativo :
    (vós) intuíde

    VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)

    Indicativo
    Presente
    eu
    intuo-a
    tu
    intui-la
    ela-ele-você
    intui-a - intui-na
    nós
    intuímo-la
    vós
    intuí-la - intuíde-la
    elas-eles-vocês
    intuem-na
    Pretérito Perfeito
    eu
    intuí-a - intuím-na
    tu
    intuíste-a
    ela-ele-você
    intuiu-a - intuiu-na
    nós
    intuímo-la
    vós
    intuíste-la
    elas-eles-vocês
    intuíram-na - intuírom-na
    Futuro
    eu
    intuí-la-ei - intuirei-na
    tu
    intuí-la-ás - intuirá-la
    ela-ele-você
    intuí-la-á - intuirá-a
    nós
    intuí-la-emos - intuiremo-la
    vós
    intuí-la-eis - intuirede-la
    elas-eles-vocês
    intuí-la-ão - intuirám-na
    Pretérito Imperfeito
    eu
    intuía-a
    tu
    intuía-la
    ela-ele-você
    intuía-a
    nós
    intuíamo-la
    vós
    intuíei-la - intuíade-la
    elas-eles-vocês
    intuíam-na
    Pretérito Mais-Que-Perfeito
    eu
    intuíra-a
    tu
    intuíra-la
    ela-ele-você
    intuíra-a
    nós
    intuíramo-la
    vós
    intuírei-la - intuírade-la
    elas-eles-vocês
    intuíram-na
    Condicional
    eu
    intuí-la-ia - intuiria-a
    tu
    intuí-la-ias - intuiria-la
    ela-ele-você
    intuí-la-ia - intuiria-a
    nós
    intuí-la-íamos - intuiríamo-la
    vós
    intuí-la-íeis - intuiríade-la
    elas-eles-vocês
    intuí-la-iam - intuiriam-na
    Conjuntivo
    Presente
    eu que
    a intua
    tu que
    a intuas
    ela-ele-você que
    a intua
    nós que
    a intuamos
    vós que
    a intuais - a intuades
    elas-eles-vocês que
    a intuam
    Pretérito Imperfeito
    eu se
    a intuísse
    tu se
    a intuísses
    ela-ele-você se
    a intuísse
    nós se
    a intuíssemos
    vós se
    a intuísseis - a intuíssedes
    elas-eles-vocês se
    a intuíssem
    Futuro
    eu quando
    a intuir
    tu quando
    a intuíres
    ela-ele-você quando
    a intuir
    nós quando
    a intuirmos
    vós quando
    a intuirdes
    elas-eles-vocês quando
    a intuírem
    Imperativo
    Afirmativo
    intui-a - intui-na
    tu
    intua-a
    você
    intuamo-la
    nós
    intuí-a
    vós
    intuam-na
    vocês
    Negativo
    nunca
    a intuas
    tu
    nunca
    a intua
    você
    nunca
    a intuamos
    nós
    nunca
    a intuais - a intuades
    vós
    nunca
    a intuam
    vocês
    Infinitivo
    Flexionado
    eu para
    a intuir - ao intuí-la
    tu para
    a intuíres - ao intuíre-la
    ela-ele-você para
    a intuir - ao intuí-la
    nós para
    a intuirmos - ao intuirmo-la
    vós para
    a intuirdes - ao intuirde-la
    elas-eles-vocês para
    a intuírem - ao intuírem-na
    Impessoal
    Infinitivo para
    a intuir - ao intuí-la
    Gerúndio
    intuindo-a
    Outras Variantes
    Pretérito Perfeito :
    (tu) intuíche-a
    Pretérito Imperfeito :
    (vós) intuíai-la
    Pretérito mais-que-perfeito :
    (vós) intuírai-la
    Condicional :
    (vós) intuiríai-la - (vós) intui-la-íais
    Imperativo :
    (vós) intuíde-a

    ** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.

    *** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.