VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
mirificais - mirificades**
elas-eles-vocês
mirificam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
mirificaram - mirificárom
Futuro
vós
mirificareis - mirificaredes
elas-eles-vocês
mirificarão - mirificarám
Pretérito imperfeito
vós
mirificáveis - mirificávades
elas-eles-vocês
mirificavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
mirificáreis - mirificárades
elas-eles-vocês
mirificaram
Condicional
vós
mirificaríeis - mirificaríades
elas-eles-vocês
mirificariam
Conjuntivo
Presente
vós
mirifiqueis - mirifiquedes
elas-eles-vocês
mirifiquem
Pretérito Imperfeito
vós
mirificásseis - mirificássedes
elas-eles-vocês
mirificassem
Futuro
elas-eles-vocês
mirificarem
Imperativo
Negativo
nunca
mirifiqueis - mirifiquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
mirificarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) mirificache
Pretérito Imperfeito :
(vós) mirificávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) mirificárais
Condicional :
(vós) mirificaríais
Imperativo :
(vós) mirificade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
mirificai-la - mirificade-la
elas-eles-vocês
mirificam-na
Pretérito Perfeito
eu
mirifiquei-a - mirifiquei-na
ela-ele-você
mirificou-a - mirificou-na
elas-eles-vocês
mirificaram-na - mirificárom-na
Futuro
eu
mirificá-la-ei - mirificarei-na
tu
mirificá-la-ás - mirificará-la
ela-ele-você
mirificá-la-á - mirificará-a
nós
mirificá-la-emos - mirificaremo-la
vós
mirificá-la-eis - mirificarede-la
elas-eles-vocês
mirificá-la-ão - mirificarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
mirificava-a
vós
mirificávei-la - mirificávade-la
elas-eles-vocês
mirificavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
mirificara-a
vós
mirificárei-la - mirificárade-la
elas-eles-vocês
mirificaram-na
Condicional
eu
mirificá-la-ia - mirificaria-a
tu
mirificá-la-ias - mirificaria-la
ela-ele-você
mirificá-la-ia - mirificaria-a
nós
mirificá-la-íamos - mirificaríamo-la
vós
mirificá-la-íeis - mirificaríade-la
elas-eles-vocês
mirificá-la-iam - mirificariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a mirifique
vós que
a mirifiqueis - a mirifiquedes
elas-eles-vocês que
a mirifiquem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a mirificasse
vós se
a mirificásseis - a mirificássedes
elas-eles-vocês se
a mirificassem
Futuro
ela-ele-você quando
a mirificar
elas-eles-vocês quando
a mirificarem
Imperativo
Afirmativo
mirificai-a - mirificai-na
vós
Negativo
nunca
a mirifiqueis - a mirifiquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a mirificar - ao mirificá-la
tu para
a mirificares - ao mirificare-la
ela-ele-você para
a mirificar - ao mirificá-la
nós para
a mirificarmos - ao mirificarmo-la
vós para
a mirificardes - ao mirificarde-la
elas-eles-vocês para
a mirificarem - ao mirificarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a mirificar - ao mirificá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) mirificache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) mirificávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) mirificárai-la
Condicional :
(vós) mirificaríai-la - (vós) mirificá-la-íais
Imperativo :
(vós) mirificade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.