VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
moinaram - moinárom
Futuro
vós
moinareis - moinaredes
elas-eles-vocês
moinarão - moinarám
Pretérito imperfeito
vós
moináveis - moinávades
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
moináreis - moinárades
Condicional
vós
moinaríeis - moinaríades
elas-eles-vocês
moinariam
Conjuntivo
Pretérito Imperfeito
vós
moinásseis - moinássedes
elas-eles-vocês
moinassem
Imperativo
Negativo
nunca
moineis - moinedes
vós
Infinitivo
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) moinache
Pretérito Imperfeito :
(vós) moinávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) moinárais
Condicional :
(vós) moinaríais
Imperativo :
(vós) moinade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
moinai-la - moinade-la
elas-eles-vocês
moinam-na
Pretérito Perfeito
ela-ele-você
moinou-a - moinou-na
elas-eles-vocês
moinaram-na - moinárom-na
Futuro
eu
moiná-la-ei - moinarei-na
tu
moiná-la-ás - moinará-la
ela-ele-você
moiná-la-á - moinará-a
nós
moiná-la-emos - moinaremo-la
vós
moiná-la-eis - moinarede-la
elas-eles-vocês
moiná-la-ão - moinarám-na
Pretérito Imperfeito
vós
moinávei-la - moinávade-la
elas-eles-vocês
moinavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
moinárei-la - moinárade-la
elas-eles-vocês
moinaram-na
Condicional
eu
moiná-la-ia - moinaria-a
tu
moiná-la-ias - moinaria-la
ela-ele-você
moiná-la-ia - moinaria-a
nós
moiná-la-íamos - moinaríamo-la
vós
moiná-la-íeis - moinaríade-la
elas-eles-vocês
moiná-la-iam - moinariam-na
Conjuntivo
Presente
vós que
a moineis - a moinedes
elas-eles-vocês que
a moinem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a moinasse
vós se
a moinásseis - a moinássedes
elas-eles-vocês se
a moinassem
Futuro
ela-ele-você quando
a moinar
elas-eles-vocês quando
a moinarem
Imperativo
Negativo
nunca
a moineis - a moinedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a moinar - ao moiná-la
tu para
a moinares - ao moinare-la
ela-ele-você para
a moinar - ao moiná-la
nós para
a moinarmos - ao moinarmo-la
vós para
a moinardes - ao moinarde-la
elas-eles-vocês para
a moinarem - ao moinarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a moinar - ao moiná-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) moinache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) moinávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) moinárai-la
Condicional :
(vós) moinaríai-la - (vós) moiná-la-íais
Imperativo :
(vós) moinade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.