VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
mundificais - mundificades**
elas-eles-vocês
mundificam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
mundificaram - mundificárom
Futuro
vós
mundificareis - mundificaredes
elas-eles-vocês
mundificarão - mundificarám
Pretérito imperfeito
vós
mundificáveis - mundificávades
elas-eles-vocês
mundificavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
mundificáreis - mundificárades
elas-eles-vocês
mundificaram
Condicional
ela-ele-você
mundificaria
vós
mundificaríeis - mundificaríades
elas-eles-vocês
mundificariam
Conjuntivo
Presente
vós
mundifiqueis - mundifiquedes
elas-eles-vocês
mundifiquem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
mundificasse
vós
mundificásseis - mundificássedes
elas-eles-vocês
mundificassem
Futuro
elas-eles-vocês
mundificarem
Imperativo
Negativo
nunca
mundifiqueis - mundifiquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
mundificarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) mundificache
Pretérito Imperfeito :
(vós) mundificávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) mundificárais
Condicional :
(vós) mundificaríais
Imperativo :
(vós) mundificade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
mundificai-la - mundificade-la
elas-eles-vocês
mundificam-na
Pretérito Perfeito
eu
mundifiquei-a - mundifiquei-na
ela-ele-você
mundificou-a - mundificou-na
elas-eles-vocês
mundificaram-na - mundificárom-na
Futuro
eu
mundificá-la-ei - mundificarei-na
tu
mundificá-la-ás - mundificará-la
ela-ele-você
mundificá-la-á - mundificará-a
nós
mundificá-la-emos - mundificaremo-la
vós
mundificá-la-eis - mundificarede-la
elas-eles-vocês
mundificá-la-ão - mundificarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
mundificava-a
vós
mundificávei-la - mundificávade-la
elas-eles-vocês
mundificavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
mundificara-a
vós
mundificárei-la - mundificárade-la
elas-eles-vocês
mundificaram-na
Condicional
eu
mundificá-la-ia - mundificaria-a
tu
mundificá-la-ias - mundificaria-la
ela-ele-você
mundificá-la-ia - mundificaria-a
nós
mundificá-la-íamos - mundificaríamo-la
vós
mundificá-la-íeis - mundificaríade-la
elas-eles-vocês
mundificá-la-iam - mundificariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a mundifique
vós que
a mundifiqueis - a mundifiquedes
elas-eles-vocês que
a mundifiquem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a mundificasse
vós se
a mundificásseis - a mundificássedes
elas-eles-vocês se
a mundificassem
Futuro
ela-ele-você quando
a mundificar
nós quando
a mundificarmos
vós quando
a mundificardes
elas-eles-vocês quando
a mundificarem
Imperativo
Afirmativo
mundificai-a - mundificai-na
vós
Negativo
nunca
a mundifiqueis - a mundifiquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a mundificar - ao mundificá-la
tu para
a mundificares - ao mundificare-la
ela-ele-você para
a mundificar - ao mundificá-la
nós para
a mundificarmos - ao mundificarmo-la
vós para
a mundificardes - ao mundificarde-la
elas-eles-vocês para
a mundificarem - ao mundificarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a mundificar - ao mundificá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) mundificache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) mundificávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) mundificárai-la
Condicional :
(vós) mundificaríai-la - (vós) mundificá-la-íais
Imperativo :
(vós) mundificade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.