VERBO CONJUGADO EM FORMA NORMAL
Indicativo
Presente
vós
notificais - notificades**
elas-eles-vocês
notificam
Pretérito Perfeito
elas-eles-vocês
notificaram - notificárom
Futuro
vós
notificareis - notificaredes
elas-eles-vocês
notificarão - notificarám
Pretérito imperfeito
vós
notificáveis - notificávades
elas-eles-vocês
notificavam
Pretérito Mais-Que-Perfeito
vós
notificáreis - notificárades
elas-eles-vocês
notificaram
Condicional
vós
notificaríeis - notificaríades
elas-eles-vocês
notificariam
Conjuntivo
Presente
vós
notifiqueis - notifiquedes
elas-eles-vocês
notifiquem
Pretérito Imperfeito
vós
notificásseis - notificássedes
elas-eles-vocês
notificassem
Futuro
elas-eles-vocês
notificarem
Imperativo
Negativo
nunca
notifiqueis - notifiquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
elas-eles-vocês
notificarem
Gerúndio
Particípio Passado
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) notificache
Pretérito Imperfeito :
(vós) notificávais
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) notificárais
Condicional :
(vós) notificaríais
Imperativo :
(vós) notificade
VERBO CONJUGADO EM FORMA PRONOMINAL (***)
Indicativo
Presente
vós
notificai-la - notificade-la
elas-eles-vocês
notificam-na
Pretérito Perfeito
eu
notifiquei-a - notifiquei-na
ela-ele-você
notificou-a - notificou-na
elas-eles-vocês
notificaram-na - notificárom-na
Futuro
eu
notificá-la-ei - notificarei-na
tu
notificá-la-ás - notificará-la
ela-ele-você
notificá-la-á - notificará-a
nós
notificá-la-emos - notificaremo-la
vós
notificá-la-eis - notificarede-la
elas-eles-vocês
notificá-la-ão - notificarám-na
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você
notificava-a
vós
notificávei-la - notificávade-la
elas-eles-vocês
notificavam-na
Pretérito Mais-Que-Perfeito
ela-ele-você
notificara-a
vós
notificárei-la - notificárade-la
elas-eles-vocês
notificaram-na
Condicional
eu
notificá-la-ia - notificaria-a
tu
notificá-la-ias - notificaria-la
ela-ele-você
notificá-la-ia - notificaria-a
nós
notificá-la-íamos - notificaríamo-la
vós
notificá-la-íeis - notificaríade-la
elas-eles-vocês
notificá-la-iam - notificariam-na
Conjuntivo
Presente
ela-ele-você que
a notifique
vós que
a notifiqueis - a notifiquedes
elas-eles-vocês que
a notifiquem
Pretérito Imperfeito
ela-ele-você se
a notificasse
vós se
a notificásseis - a notificássedes
elas-eles-vocês se
a notificassem
Futuro
ela-ele-você quando
a notificar
elas-eles-vocês quando
a notificarem
Imperativo
Afirmativo
notificai-a - notificai-na
vós
Negativo
nunca
a notifiqueis - a notifiquedes
vós
Infinitivo
Flexionado
eu para
a notificar - ao notificá-la
tu para
a notificares - ao notificare-la
ela-ele-você para
a notificar - ao notificá-la
nós para
a notificarmos - ao notificarmo-la
vós para
a notificardes - ao notificarde-la
elas-eles-vocês para
a notificarem - ao notificarem-na
Impessoal
Infinitivo para
a notificar - ao notificá-la
Gerúndio
Outras Variantes
Pretérito Perfeito :
(tu) notificache-a
Pretérito Imperfeito :
(vós) notificávai-la
Pretérito mais-que-perfeito :
(vós) notificárai-la
Condicional :
(vós) notificaríai-la - (vós) notificá-la-íais
Imperativo :
(vós) notificade-a
** As formas marcadas em azul marinho correspondem a vozes usadas exclusiva ou fundamentalmente na Galiza.
*** Dá-se o exemplo com a forma pronominal a. As formas o, os e as têm comportamento idêntico. No caso dos pronomes começados por consoante (me, te, se, lhe, nos, vos, lhes), basta acrescentá-los ao verbo (ou ao radical do verbo se houver mesóclise) separados por hífen, exceto na P4, que faz perder o -s à forma verbal: fechar-me, fechas-nos, etc.; mas fechamo-nos.